De buitenjongen

“Een eenzame man van dertig merkt dat zijn leven in Milaan is vastgelopen. Hij mist de bergen van zijn jeugd, waar hij al tien jaar niet meer is geweest. Daarom besluit hij een hut te huren op tweeduizend meter en een paar manden lang te leven op een manier waar hij vroeger stiekem van droomde: zielsalleen, omringd door wat dieren en zijn favoriete boeken. Het leven in de bergen is eenvoudig: hij hakt hout, legt een tuin aan, maakt vuur. Langzamerhand sterkt hij aan en herontdekt hij wat hij in de loop der jaren was verloren. Wekenlang ziet hij niemand, tot er ineens een gestalte opdoemt.”