Het labyrint der eenzaamheid

“In dit boek heeft Octavio Paz – Nobelprijs 1990 en ongetwijfeld de grootste Mexicaanse dichter van deze eeuw – zich gebogen over historie en toekomst van zijn land. Vanuit een poëtische optiek probeert hij de identiteit van het raadsel Mexico te ontdekken, een land dat, meer dan welk Latijnsamerikaans land ook, beheerst wordt door een atmosfeer waarin leven en dood een mythische eenheid vormen. Paz schrijft in dit boek over het Aztekenverleden en over de koloniale periode, maar vooral over wat de mentaliteit en geest van Mexico in onze eeuw bepaalde: de revolutie, die voorafging aan de Russische, een revolutie die overwon en faalde, tot en met het bloedig neerslaan van de studentenrevolte tijdens de Olmpische Spelen in 1968. …”