Wat wij zien en horen

“we hebben iets heel leuks ontdekt. Onder een afdak hangen een paar roestige teilen die onze papa nooit weg wil doen omdat zijn moeder daar nog zijn truien en ondergoed in gewassen heeft toen hij een kleine jongen was. We mogen er nooit op trommelen – of met een stok tegenaan rammen, zo broos zijn ze. In een ervan vonden we een dagpauwoog die er zijn winterslaap deed. Hij hield zich met zijn pootjes aan de bodem vast, heel stevig, daaraan kon je zien dat hij leefde. Toen we het aan onze papa lieten zien zei hij: “Ach, kijk nou toch eens. Mijn moedertje is teruggekeerd om de was te doen.” En toen begon hij zo hard te lachen dat onze mama van het balkon riep: “Wat heb je nou weer.” En toen riep hij naar boven: “De wasmachine kan de deur uit, want Assepoester is als vlinder teruggekeerd.” “Die vader van jullie”, riep ze lachend naar ons. En toen sloeg ze de stofdoek uit alsof ze feestelijk naar ons stond te zwaaien.”