Jongensogen – een voettocht –

“Stel nu eens dat die afgrond er niet zou zijn in mijn leven: het grote niets, de leegte, het mysterie. Dat alles helder is, beschikbaar, geweten. Dat er niets nog als een verrassing op me ligt te wachten, dat er geen cadeautjes zijn, maar ook geen onverwacht verdriet dat me overvalt. Stel nu eens dat alles komt zoals verwacht, dat ik alles begrijp, alles weet: hoe, hoe kan ik dan nog leven?

Voor deze en andere vragen ziet Jan van Kessel zich gesteld als hij samen met zijn vrouw een voettocht maakt, een wandeltocht van ruim drie maanden.

Op een voorjaarsochtend vertrekken ze vanuit hun huis  naar het zuiden. Het wordt een tocht over soms onbegaanbare paden, over heuvels, door bossen en langs rivieren. Het wordt vooral ook een reis naar binnen. Ze trekken zich tijdelijk terug uit het patroon van het alledaagse. Ze verschaffen zich daarmee een buitenkans om zichzelf en de wereld opnieuw te ontdekken. In alle eenvoud wandelen ze. Niets lijkt hen af te leiden. Ze leven een klein, rijk leven.

Jongensogen is een intiem portret van twee mensen die onderweg zijn.”